Chapter 408 : ทำร้าย
ทำ ร้ า ย
ค ง รู้ สึ ก ผิ ด ห วั ง กั บ สิ่ ง ที่ ตั ว ฉั น ไ ด้ ทำ ไ ป
ไ ม่ อ ย า ก รู้ เ ล ย . . . ฉั น ทำ ใ ห้ ค น ที่ รั ก ฉั น ต้ อ ง เ สี ย ใ จ
แ ล้ ว มั น ไ ม่ มี โ อ ก า ส ย้ อ น คื น สิ่ ง ใ ด จ ะ แ ท น ที่ ทำ เ อ า ไ ว้
น อ ก จ า ก ทำ ร้ า ย ฉั น มั น ใ ห้ แ ร ง อี ก ห น่ อ ย
(ขอให้ปลอดภัย ^^)
เค้าฝากแก้วน้ำไว้ที่พี่...แล้วเค้าก็วิ่งไปถ่ายรูป
เค้าหันมาอีกที...เห็นนะว่าพี่ดูดน้ำจากแก้วที่เค้าฝากไว้อ่ะ
^_________^
ดีนะที่เค้าไม่ได้เป็นไวรัสตับอักเสบบี
ไม่งั้น พี่ซวยแน่ๆ
ขอโทษนะ...ที่ทำให้พี่เสียใจ
แต่เลิกขุดมันมาพูดได้ม่ะ...เค้าก็ไม่อยากฟัง
บล้า...บล้า...บล้า
ยังคุยกันทุกวัน...แคร์กันมากขึ้น
จะในฐานะอะไร ก็ขอให้รู้ไว้ว่าแคร์...ก็พอ
จริงๆแล้ว ซ่อนคอมเม้นท์นี่ก็ดีเนอะ
คนคอมเม้นท์เยอะเลย ฮ่าๆ
ที่สำคัญ มีพี่คนนึงในไดอารี่มาคอมเม้นท์ให้
ไม่คิดว่าเค้าจะมาคอมเม้นท์...แอบตกใจ แต่ก็ดีใจ
ขอบคุณค่ะ ที่แวะมาคอมเม้นท์ให้ ^^
อ่านคอมเม้นท์ไดอารี่เมื่อวาน พอมาเจอคอมเม้นท์นึง
แอบขำ ยิ้มออกเลยอ่ะ...ชอบคอมเม้นท์พี่ปัฐม์ จุฟๆ
ถึงรู้ว่ารักเมย์แล้วจะต้องเจ็บ
แต่พี่ก็ยังรักเมย์ จุฟๆ
p a t t y
2 ต.ค. 2551 เวลา 09:24 น.
ไปปฏิบัติธรรม ที่วัดอัมพวัน จ.สิงห์บุรี
รอรเอารูปลงคอม ไม่มีการ์ดรีดเดอร์
ความรัก...ความอดทน...การรอคอย
http://thaisantisook.exteen.com
โครงการไทยช่วยไทยสันติสุข
น อ ก จ า ก รั ก เ ธ อ แ ล้ ว . . . ฉั น ไ ม่ เ ก่ ง อ ะ ไ ร เ ล ย
