Chapter 583 : ละเลย

ล ะ เ ล ย






คนเรา...พอเวลาคบกันไปนานๆ
บางครั้งก็อาจจะหลงลืม หรือละเลยความรู้สึกของอีกฝ่าย
มันอาจจะเป็นความเคยชิน จนเฉยชาไปแล้ว









เ รื่ อ ง ร ะ ห ว่ า ง เ ร า นั้ น . . . ใ ค ร ก็ ม อ ง ว่ า ฉั น ผิ ด

ที่ เ ป็ น ค น คิ ด บ อ ก ล า ใ ห้ เ ธ อ เ สี ย ใ จ

เ ค้  า ค ง ไ ม่ อ า จ รู้ . . . ว่ า เ ร า  เ ข้ า กั น ไ ม่ ไ ด้

ที่ อ ยู่ กั น ไ ป ด้ ว ย คำ ว่ า รั ก แ ล ะ เ ป็ น ค น ดี



(เนื้อเพลงแบบนี้ป่ะ...ไม่แน่ใจ ขี้เกียจเปิดเนตหาเนื้อเพลง)








ต้นปี...เราทะเลาะกัน
จริงๆแล้ว มันก็เป็นเรื่องปกติของคนที่คบกัน
เพียงแต่...เราแค่น้อยใจว่าทำไมเค้าละเลยไม่ใส่ใจความรู้สึกเราเลย
จริงๆแล้วเค้าก็เป็นผู้ชายที่ดีมากๆคนนึง เพียงแต่จืดชืด และเฉยชา
เดี๊ยวนี้...7 วัน เค้าถึงจะโทรมาครั้งนึง ถ้าหากเราม่โทรไปหา
เมื่อก่อนเค้าก็ดีมากๆเลยนะ...แต่พอมีเรื่องราวครั้งนั้น
เค้าเหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน...เหมือนเค้าคนเก่ามันหายไป
ทุกวันนี้เค้าก็ดีอยู่...แต่มันยังไม่พอเท่ากับที่เราต้องการ
เพราะเมื่อก่อน เค้าเคยให้เรามากกว่านี้


เค้าบอกว่า...ไม่เคยคิดว่าเราเป็นของตาย
แต่เค้าก็ทำเหมือนเราเป็นของตาย


เราถามเค้าว่า...ทำตัวแบบนี้ ไม่ใส่ใจเราแบบนี้ ไม่กลัวมีคนอื่นมาจีบเราหรอ
เค้าพูดติดตลกว่า...ใครมาจีบเรา แล้วทนเราได้ ก็เอาไปเลย
เราก็พูดแหย่ๆว่า...อืม งั้นเราจะไป ฮ่าๆ


ไม่ชอบทำประชดใคร...ถ้าจะไปก็จะไปจริงๆ
แล้วก็กำลังจะไป...เอิ๊กๆ









ตอนนี้เราก็คุยๆกับคนๆนึงอยู่
พี่เค้าชื่อยิ้ม...แล้วเค้าก็ทำให้เรายิ้มได้สมกับชื่อยิ้ม
เวลาที่อยู่กับพี่ยิ้มแล้วรู้สึกดี...แค่นั้น


ขอดูไปก่อน...เรื่อยๆ
แต่แม่เราก็ค่อนข้างโอเคกับพี่ยิ้ม...และแม่พี่ยิ้มก็ค่อนข้างโอเคกับเรา
ตอนนี้ผู้ใหญ่ก็รับรู้ว่าดูๆกันอยู่...ก็โอเคนะ มันอบอุ่น เหมือนมีตัวตน


เอาไว้ว่างๆ...จะมาอัพเดทเรื่องนี้ต่อละกัน











เสาร์ที่ผ่านมา...ไปลั๊นลากับเพื่อนสาว
มันเป็นความรู้สึกที่ดีมากๆ ที่เค้ายังนึกถึงเรา ยังคิดถึงเรา ยังอยากเจอเรา
เพราะที่ผ่านมา เรารับรู้เรื่องราวของกันและกันผ่านทางไดอารี่ และ FB
มันเป็นแบบนี้มานาน และหลายปีแล้ว ตั้งแต่เริ่มรู้จักกัน จนทุกวันนี้
ขอบคุณมิตรภาพดีๆที่มีให้...ขอบคุณบอร์ดคณะวิศวะ ไดอารี่อีส และ FB